Golden Egg – Bridges 2019

This year I will attend the international conference for math & art with an article and presentation, titled Golden Egg. Bridges will be held at the Johannes Kepler University of Linz, Austria from 16 until 20 June 2019.

ABSTRACT – What makes the egg shape so interesting? I will explain the function and meaning the egg shape has for me, and I will discuss how it relates to other natural structures and shapes. My eggshell paintings are spatial collages of white eggshells, arranged in a mathematical stucture on white panels.

INTRODUCTION – My eggshell artwork H-spiral was an award-winner at Bridges 2018. I have been fascinated by the egg for 25 years, and I was inspired to take a closer look at the egg shape. What would my ideal egg shape look like? I use the egg shape in my art, and I would like to explain its function and meaning to my, how it can evolve and deform, and how I think it relates to other natural stuctures and shapes.

Golden Goose Egg by Hedy Hempe 2019.

A1 at Playground

A1 at her throne of straw bales at Playground, Bergarde Galleries, Heerjansdam, NL.

A1 is a symbol for the self-contained female. A woman is first a human being, then female, then mother. That she can give birth to children does not mean that she is only a mother. It is a strange idea that a woman can be owned by a man or that a woman is subordinate to a man or that a woman has less value than a man. This subordinate position of women has traditionally been recorded in world religions. In the Bible, Eve is the first woman to seduce Adam into the first sin. And with that the tone was set and her fate sealed.

Until the 1960s it was customary in the Netherlands for women to automatically lose their jobs as soon as they got married. According to the Civil Code, introduced in 1838, women were “legally incapacitated” from the moment they married. As a woman you were forced to do what only a woman can do: become a mother. After you were neatly married, the pastor would soon be on the doorstep to hear when family expansion could be expected. Both laws were abolished on June 14, 1956. Until 1971, however, it remained in the law book that the man was the “head of the association” and the woman “owed him obedience.”

It concerns women up to and including my mother’s generation. What has this restriction and undervaluation done to all these women? What has it done with their self-esteem and ambitions? I read the stories of my great-grandmother. She did exactly what her father and husband instructed her to do, resisting was a disgrace and useless. This role play is passed on for several generations, up to my mother. In order to gain a position within the family and society, they have adopted certain characteristics, such as interference, quarrelship and manipulation. With these means they have tried to give themselves a significant role in the men’s world.

After millenium-long suppression, it is not easy to unlearn these acquired and worn-in qualities. The inferiority complex that many women suffer to a greater or lesser extent is also not simply abolished. I speak from my own experience when I claim that these traits will be passed on from mother to daughter also in future. When I decided to follow the part-time journalism course, my mother said ‘why all that trouble, you have a man with a well-paid job?’ Today, the government is calling on women to become self-employed by taking care of their own income, but where do they get the ambition? For centuries the ambition among women has been destroyed. It will take some time before self-esteem and self-assurance return to women.

3D-design for A1 by Hedy Hempe 2019.

The modern woman must dare and learn to take her own space. She does not have to fight against men, but she should be inspired by her own personality to make her own decisions. She can take action herself, but that requires inspiration and courage. A1 is a symbol of enthusiasm, ingenuity and humor. She has a head with built-in horns because she has her own will, she makes choices and decisions independently. She has small breasts because she is not only a suckler mother and a seductress. Her bow arms are strong, she can build. She has stacked a lookout post from straw bales. She feels completely at home in nature, in a jungle with wild plants and birds. She has anima as well as animus that lurks in the collective subconscious of all women.

Sprout of Spines

Blackberry bushes are naturally barbed wire. They are everywhere, they dominate the vegetation. When you leave the beaten track, they hook their thorns in your pants. Whoever picks the ripe fruit must accept the spines. What are the spines good for, and where do they come from? That thought excites me. Irritable or irritating?

“Sprout of Spines” is a translation of the Dutch title “Ontpopping van Prikkels”.

Poem “Ontpopping van Prikkels” written by Helma Snelooper:

Ik zonder mij af
bundel mijn kracht
op de dag
die openbreekt

De wind duizelt van kruid
bestormt me
stroopt me uit mijn huid
legt al mijn draden bloot

Ranken houden me in hun greep
ik worstel me door stekels
tijd haalt me over de hekel

Ik lik mijn wonden
bramen spatten
bloedrood uiteen
in mijn mond

Mijn zolen branden
ik sta op heilige grond

Ik dans
ren door regen
zwem tegen de stroom in

Ik vlecht
mij een weg
naar buiten

naar het wonder
van de verbondenheid

Cocoons with clay and blackberry creepers, art route Hummelo 2019.

My own poem “Onderhuids”:

ik loop, ik ren, ik spring
ik dans, ik vlieg, ik zing

ik speel, ik fluit, ik gaap
ik denk, ik droom, ik slaap

ik graaf, ik grijp, ik ruik
ik zwem, ik drijf, ik duik

ik hoor, ik zie, ik voel
Snap je wat ik bedoel?

ik stamp, ik krab, ik bijt
ik knaag, ik spuug, ik schijt

ik schop, ik schreeuw, ik zoek
ik scheld, ik tier, ik vloek

ik knip, ik vlecht, ik smeer
ik leef, of sterf?
ik kan niet meer!

ik tril, ik schud, ik scheur
mijn huid open:
ontpopping van prikkels!

Reed bundles On the Move

Reed bundles stacked in geometrical triangle | Hedy Hempe 2018

My artwork of reed bundles is exhibited at the National Tree Museum in Doorn, Hoge Veluwe. It is part of a walking route through the largest arboretum of the Netherlands, named after the creator of the park Von Gimborn. Participating artists are: Lidwina Charpentier, Peggy Eras, Jan Everwijn, Hedy Hempe, Peter Kuijl, Natasja van der Meer, Hester Pilz, Johan Sietzema, Jos Smink and Gonda van der Zwaag.

There is a linked exhibition at Waterlinie Museum, located in Ford at Vechten. The exhibition starts at 19th of August and will end at 28th of October 2018.

Award Bridges 2018

Me in front of Tekniska Museet in Stockholm 2018

When I signed in for the art exhibition of Bridges it was a surprise that my eggshell painting was choosen for the nominees exhibition, but I couldn’t foresee that the artwork would get a prize.

I had a wonderful time at Bridges in Stockholm this summer. I really enjoyed the conversations with nice and open minded people and the inspiring presentations of geometry in all its forms: visual art, music, dance and poetry.

During the closing evening the organisation the prize winners were announced. My 3-dimensional eggshell painting was rewarded by the visitors of the national museum of Science and Technology and the participants of Bridges.

H-spiral, goose eggshells on wood

Receiving an award at Bridges 2018


Block Figures

Block Man – RUN | Hedy Hempe 2018

Virtual Insanity

The world is not flat

On a screen

Life is not a game

in a box

Change of reality

I touch you

We play together

A shift of perception

Hedy Hempe_1 juni 2018

Møns Klint

Mons Klint, flint & limestone | Hedy Hempe 2018

Last week I visited Møns Klint, an island in Denmark, famous for its limecliffs. White and bright, reflecting in the sun. I brought a few stones, flint & limestone, up the stairs for 128 metres. They are a nice addition to my stone cirkel.

Rhino Stones | Hedy Hempe 2017

Evolution of a shape | Hedy Hempe 2017

H-spiral | Bridges 2018

H-spiral, goose eggshells on wooden panel, 100 x 100 cm, Hedy Hempe 2018

Mathematical structures are connected with nature, art, music and poetry. Visual art is the most natural way for me to show that. I am interested in constructing objects. Writing is a way to organize my thoughts and to articulate my philosophy. Music has broadened my perception of space, time and structures. I have discovered that everything is based on personal observation. The impressionist idea is the only way for me to understand life and death; everything is a transition from one moment to another. ‘Der Zeitraum’ where intellectual perception and emotional experience come together. Only art can make that tangible. Through art, poems and music I try to express the existence of human thinking and being and the endless beauty of nature and life.

FotoGRAFIEK | Enschede

In het kader van Maand van de Grafiek bent u van harte welkom op de tentoonstelling FotoGRAFIEK in de KunstWinkel  van de Zessprong a/d Roombeek in Enschede.

Het draait in deze expositie om het proces van het kijken en het grafische in een beeld. Waar kijken we naar, hoe komt het binnen en wat doen we ermee? Dat geldt zowel voor de fotograaf, voor de kunstenaar als voor u, de toeschouwer. De grenzen tussen grafiek en fotografie vervagen. Wat maakt een beeld grafisch, is dat alleen de techniek of ook het lijnenspel, contrast, verhouding tussen vorm, structuur en kleur? Vijf foto’s zijn het uitgangspunt voor nieuwe grafiekwerken van tien beeldend kunstenaars.

Deelnemende fotografen: Ebo Fraterman | Aalt van de Glind | Jolande Schotten | Suze van der Ster | Cyril Wermers

Deelnemende beeldend kunstenaars: Dirk Comello | Emmy Dijkstra | Polina Grinberg | Sarah Grothus | Clemens Jongma | Birgit Keulstra | Patrick Mangnus | Madelon Pels | Annerose Strijland | Wout Zweers

Curator: Hedy Hempe

Van de 5 foto’s en 10 grafiekwerken is een verzamelmapje met A5-postkaarten te verkrijgen voor € 15,-. Uiteraard kunt u ook de originele werken aanschaffen.

De expositie is te zien tot en met zondag 30 oktober. Openingstijden: wo t/m zo 13.00-17.00 uur.

Hoogdruk van Wout Zweers

Papierlithografie van Emmy Dijkstra
Papierlithografie van Emmy Dijkstra

BBK magazine 2016 – 2

Vrouw Kunst_BBK 2016

Moeder Natuur aan het werk

Tekst: Hedy Hempe

De redactie van dit magazine heeft mij gevraagd mijn verhaal te vertellen over hoe wij, mijn collega Elsbeth Cochius en ik in de samenwerking Natuurlijk Werk, als vrouwen tot kunstwerken komen.

Vorig jaar organiseerde het KunstenaarsCentrumBergen een tentoonstelling met de titel Vrouwelijke Blik en de tentoonstellingscommissie vroeg ons uitdrukkelijk of wij als Natuurlijk Werk een bijdrage konden leveren, vergezeld van een stuk tekst gerelateerd aan het thema. Tot dan toe hadden we nooit nagedacht over de ‘seksuele geaardheid’ van onze kunst. Zelf hadden we niet het idee dat onze kunst per se vrouwelijk was, tijdens ons werk zijn we niet bezig met het feit dat we vrouwen zijn.

Foto 2_Elsbeth Cochius_NW 2014Uiteindelijk stuurden we deze tekst ter begeleiding van onze foto’s die op de tentoonstelling te zien waren: ‘De verhouding tussen testosteron en oestrogeen in ons werk is wat ons betreft moeilijk te bepalen. Wij vinden ons werk vooral heel natuurlijk. Ook al gebruiken wij allerlei technieken zoals stapelen en vlechten, wij gaan intuïtief te werk. De omgeving en het materiaal inspireren ons tot een bouwsel. Het is de vraag of dat een typisch vrouwelijke of mannelijke manier van werken is. Het zou besloten kunnen liggen in het antwoord op de vraag: is de natuur of aarde een moeder en is god een man? Duidelijk is dat in de natuur mannen en vrouwen even belangrijk zijn in het kader van de voortplanting. De natuur is doorspekt met erotiek. Overal zijn duidelijke aanwijzingen terug te vinden, uitdagende vormen en aandachttrekkende kleuren. Maar in de natuur draait het niet alleen om de bevruchting, het biedt een leefomgeving voor de mens. Hoe ervaren mensen hun omgeving, wat doen zij met de natuur? Zij gaan het land bewerken, maken grotschilderingen en decoreren aardewerken potten. Zij willen zich ontwikkelen en zo ontstaat cultuur. De drang om iets te creëren is volgens ons niet specifiek vrouwelijk of mannelijk. Hoe dan ook we zijn niet bewust bezig met de vrouwelijkheid in onze kunst, wel proberen wij schoonheid te baren.’

Ik ga terug naar het jaar 2003, vier vrouwen besluiten bouwsels in de natuur te gaan maken. We gaan uitsluitend gebruik maken van materialen uit de natuur. Al gauw draait deze wekelijkse werkdag uit op een uitgebreide picknick in de natuur en van werken komt niet veel terecht. In november is het duidelijk, twee vrouwen gaan samen verder. De volgende jaren besteden we vooral aan het vastleggen van structuren, vormen en kleuren in de natuur. Na elke werkdag bestuderen we grondig en verrast de foto’s van onze vondsten, variërend van zwammen tot zandlagen, van boombast tot bloemstamper. Jaar in jaar uit vergroten we ons territorium en kammen we elk heideveld en stroomgebied uit. Tussendoor maken we al struinende bouwsels van materialen die ons aanspreken. Misschien appelleren we hiermee aan het oerinstinct van vrouwen om te verzamelen, terwijl mannen liever jagen.

Foto 1_Hedy Hempe_NW 2014

Misschien is dit ook wel een vrouwelijke aanpak: onze wekelijkse werkdag begint met het doornemen van dingen die we de afgelopen week hebben beleefd. Afhankelijk van de behoefte nemen we daar meer of minder tijd voor. Op de een of andere manier hebben we dat nodig om te ijken. Zo kunnen we elkaars gemoedstoestand aftasten en op elkaar afstemmen en het is een manier om los te komen van dagelijkse beslommeringen zodat we ons helemaal over kunnen geven aan het creatieve plan. Als dat punt eenmaal is bereikt voelen we ons één met de omgeving en met het werkproces. Dit inzicht is niet bewust ontstaan en soms werkt het niet. Dan lukt het niet om meteen samen aan iets te beginnen. Dan gaat ieder voor zich aan het werk. Het komt natuurlijk ook voor dat we het niet met elkaar eens zijn, maar dat mag geen belemmering zijn voor onze samenwerking. We vinden dat je ten behoeve van het resultaat altijd kritisch moet zijn.

Na het verkennen van de omgeving bepalen we onze werkplek, met welke materialen we gaan werken en het bouwsel dat we gaan maken. Dat gebeurt intuïtief. Na een korte inventarisatie is het in grote lijnen meestal wel duidelijk wat we gaan doen. We hebben wel geleerd flexibel te blijven; soms is het plan niet altijd uitvoerbaar zoals we ons hadden voorgesteld. Niettemin vinden we het de moeite waard om het uit te proberen. We vinden het een uitdaging iets nieuws uit te proberen en kijken hoe ver je kunt komen. Inmiddels hebben we ook ontdekt dat ieder over specifieke eigenschappen en vaardigheden beschikt. Waarschijnlijk is dat ook het succes van onze samenwerking. Terwijl de een de constructie bewaakt kan de ander zich concentreren op de details. Hierdoor zijn we in staat in korte tijd tot gewenst resultaat te komen.

Voor ons is het duidelijk: Natuurlijk Werk is een product van twee (vrouwelijke) kunstenaars, onze bouwsels komen alleen tot stand door samenwerking, dat is het bestaansrecht van Natuurlijk Werk. Na 13 jaar is het voor mij nog steeds een raadsel dat iedere keer weer unieke bouwsels ontstaan en dat het publiek zo dol is op Natuurlijk Werk. Misschien komt het doordat we met onze bouwsels en primitieve technieken het oergevoel, het universele zijn, in mensen aanspreken.