Het algehele verval der dingen, of evolutie, of lang zal ze leven

Vroeg of laat gaat alles een keer kapot:
je sokken
je onderbroeken
je computer
je relatie
En je weet, hier helpt geen reparatie
Als de boel is versleten, dan kan je het wel vergeten!

Uiteindelijk is alles aan verval onderhevig:
je tandenborstel
je tanden
je geheugen
je fanatisme
En nee, hier helpt geen optimisme
Ook al duurt het een hele poos, de tand des tijds is genadeloos!

In de loop der tijd gaat alles naar z’n grootje:
je schaamte
je jeugd
je deugd
je ego
Kijk, daar sta je dan in je blootje
Eenmaal je onschuld weggegeven, dan voor altijd opgeheven!

En lijkt je het leven zelf versleurd,
heeft de materie je vreugd’ verscheurd
Op het leven geen garantie,
je hebt betaald maar geen kwitantie!

Het zal je wellicht niet zijn ontgaan:
zuurstof doet ademen en vergaan
Wat ons laat leven, zal ons verteren,
de natuur helpt mij dit te waarderen!

Ik constateer tot mijn groot genoegen,
de natuur barst telkens weer uit haar voegen
Het ontstaan van nieuwe vormen en structuren
blijft gelukkig eeuwig duren!

Alles gaat een keer kapot, maar dit zal nooit vergaan:
mijn nieuwsgierigheid
mijn leergierigheid
mijn humor
mijn creatiedrang
mijn inspiratie
mijn ziel
en…
de liefde
want dat is de dood zelf

Ik zal leven tot de laatste snik:
al ben ik bestolen of berooid
al is de laatste gletsjer ontdooid
al is mijn huid tot leer gelooid
ik leef, ik ben voltooid
en nooit
zal ik opgeven
want het leven
ligt aan mijn voeten
vol nieuwe betekenis

Hedy Hempe_10 juli 2017